ای کاش نیمه شعبان امسال بی فروغ از حضور یگانه منجی عالم بشریت نباشد، شاید که خدا خواهد با ظهور حضرت ولی عصر شعبان امسال منورتر گردد...
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و نصر (آمین یا رب العالمین)
بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران طی بیانیه ای درخصوص وقایع اخیر مجلس، اعلام کرد: ما کل مجلس هشتم را با این مصوبه نمی شناسیم ولی تصویب این مصوبه را به عنوان نقطه ابهامی بر کارنامه درخشان آن می بینیم که امیدواریم با درایت قاطبه نمایندگان پاکدست آن این نقطه تاریک از تاریخچه آن حذف و اصلاح شود.
بسمه تعالی
تاریخ جنبش دانشجویی مسلمان نشان داده است که همواره برای دفاع از دین ومیهن پیشتاز حرکات تاریخ ساز بوده و خواهد بود. این جنبش، چشمان تیز بین ملتی است که بزرگترین حماسه دوران معاصر را رقم زده و برای ادای رسالت تاریخی خود ازهیچ جانفشانی مضایقه نخواهند کرد و در طول سالیان گذشته و در برهه های مختلف زمانی ، همواره ضمن حمایت از اقدامات انقلابی نهادهای مختلف اعم از مجلس ، دولت و دستگاه قضایی، بنا بر رسالتی اسلامی و تاریخی که بر دوش خود حس می کند نسبت به اشتباهات ، قصورها و تقصیرات افراد مختلف واکنشی آگاهانه نشان داده است.
در همین راستا بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران به نمایندگی از عموم دانشجویان ایران اسلامی ضمن گرامیداشت هفنه قوه قضائیه از اقدام شجاعانه و عالمانه ریاست فرهیخته این قوه در به جریان انداختن مجدد تصمیم قانونی شورای عالی انقلاب فرهنگی و جلوگیری از تعدی به حقوق و انتظارات برحق مردم نهایت سپاس و قدردانی خالصانه را به عمل می آورد.
مصوبه اخیر مجلس شورای اسلامی در خصوص حمایت از وقف اموال موسسات غیر دولتی و همچنین حمایت از موسسات غیر دولتی وغیرانتفاعی و اقدام ریاست محترم مجلس در به رای گذاشتن ایراد قانونی وارده ازسوی عضو دیگرم حترم هیات رئیسه موجب شد سئوالات عدیده ای در اذهان مردم شکل گیرد. متعاقب آن تشکلهای تیزبین دانشجویی بنا به رسالت انقلابی خود مواضع رسمی خود را از کانال قانونی بیانیه ها ومصاحبه ها اعلام نمودند و در حالی که منتظر پاسخ منطقی و مستدل ریاست مجلس به ابهامات مطروحه بودند با عبارات موهن واتهامات بی سابقه ای چون "دریده گویی" از سوی ایشان مواجه گردیدند.
دانشجویان ارزشی میهن با وجود قرار داشتن در امتحانات خود، با تجمعی چشمگیر و خودجوش، ساعت ها در هوای داغ تابستان، مقابل مجلس به ایراد نکته نظرات خود پرداختند و منتظر پاسخگویی ریاست محترم مجلس بعنوان تنها منبع قانونی اعلام کننده موضع رسمی مجلس شدند.
طی این مدت، بسیاری از نمایندگان ارزشی، پاکدست و ولایی مجلس با حضور در جمع دانشجویان و سخنرانی در میان آنان به گفت وگو با دانشجویان پرداختند ومتاسفانه ریاست محترم مجلس با عدم حضورشان در میان تجمع کنندگان و بی تفاوتی نسبت به این اقدام شجاعانه و انقلابی دانشجویان غیور و ارزشی به ایجاد جوی منفی علیه خود کمک کردند؛ جوی که با هوشمندی بهتری قابل تدبیر بود ولی متاسفانه نهایتا بکار بردن بدترین تعابیردر حق دانشجویان بسیجی و اطلاق سخیف ترین واژگان دشمن شادکن برای تشکلهای رسمی و قانونی دانشجویان از تریبون مقدس مجلس به شکل کاملا یکسویه و به دور از واقعیت، پاسخی بود که ریاست محترم مجلس شورای اسلامی و نماینده گرامی مردم صومعه سرا به ابهامات دانشجویان دادند!
بسیج دانشجویی دانشگاههای تهران به عنوان بخشی از جنبش دانشجویی مسلمان کشور ضمن عرض پوزش ازساحت مقدس صاحبان نامدار و پرچمداران نام آور بسیج برخود وظیفه می دانست در خصوص اهانت های بی شرمانه آقای کاظم دلخوش و تحقیر دانشجویان ارزشی و تشکل های ارزشمند و حزب اللهی آنان، پاسخ مقتضی را در آینده نزدیک به سمع امت انقلابی ایران برساند. لیکن در عین حالی که حق پی گیری قضایی اهانتهای ایشان را برخود محفوظ می دانیم بدلیل توصیه های امروز مقام معظم رهبری مبنی بر «پرهیز از ایجاد گسست و شکاف» از ورود به ریز مسائل خودداری می کند و نکات ذیل را به عنوان مواضع رسمی خود اعلام می دارد:
1. تجمع گسترده و بی سابقه روز سه شنبه دانشجویان در مقابل مجلس شورای اسلامی در قالب 5 تشکل رسمی و اتحادیه های بزرگ شناشنامه دار دانشجویی کشور، تجمعی کاملا قانونی بوده و نشان دهنده بیداری انقلابی و پیشتازی و دلیری در عرصه سیاست دانشجویان – که همواره مورد مطالبه جدی مقام معظم رهبری از بسیج دانشجویی بوده و در پیام 31/5/85 ایشان به این تشکل متبلور است - میباشد. این تجمع با استقبال شایسته مردم نیز مواجه شده و چهره ای کاملا مردمی بخود گرفته بود. با وجود آنکه از تریبون رسمی مجلس به دانشجویان انقلابی تجمع کننده توهین های عدیده ای گردید و ریاست محترم مجلس از آن توهین ها ممانعت به عمل نیاوردند اما دانشجویان تجمع کننده هیچ گونه توهین و شعاری از تریبون رسمی خود (پشت میکروفون تعبیه شده) به ریاست یا جایگاه مجلس نکردند.
2. به اعتقاد ما اگر آقای لاریجانی، ریاست محترم مجلس شورای اسلامی در میان تجمع کنندگان حاضر میشدند و نظرات دانشجویان عزیزمان را میشنیدند «عده ای قلیل و غیر رسمی» در داخل آن تجمع درخشان، به شعارهای انحرافی و غیرقال قبول، سوق داده نمیشدند. و ایشان نیز در یک «تریبون دو طرفه» به بیان دغدغه های خود پیرامون ولایت پذیری خویش مبادرت میکردند. بنابراین حمل چند دست نوشته موهن یا طرح برخی شعارهای انحرافی و افراطی از سوی عده قلیل خودسر در میان جمعیت به هیچ عنوان مورد پذیرش اتحادیه های رسمی دانشجویی کشور نبوده و رسما انزجار خود را از آن اعلام می دارد. در عین حال تعمیم این شعارها به عموم دانشجویان با هدف تحقیر تجمع اعتراضی قانونی تشکل های دانشجویی را حرکتی کاملا موذیانه می دانیم که بدنبال «شانتاژ رسانه ای» برای تحت الشعاع قرار دادن اقدام انقلابی دانشجویان عزیز می باشد.
3. از دیدگاه دانشجویان و بلکه عموم افراد منطقی، بروز برخی رفتارهای غیرقابل کنترل، در میان عده انبوه جمعیت حاضر، کاملا طبیعی بوده و تعمیم رفتارهای ناپسند عدهای کم به کلیت یک تجمع قانونی حرکتی کاملا غلط و نارواست. در غیر اینصورت، موضع گیری غیرقابل دفاع فردی که از تریبون رسمی مجلس به بسیج توهین میکند نیز قابل تعمیم به کل مجلس تلقی میشود که از دیدگاه دانشجویان ، بحث درستی نبوده و با وجود آنکه رفتار عصبی وی را در جای خود قابل بررسی می دانیم اما درست نیست که حرکت نابخردانه یک فرد را به نام کل مجلس تسری داده و گفته شود «مجلس مخالف بسیج است!!»
آیا این درست است که به صرف قضاوت یکطرفه ریاست محترم مجلس نسبت به تنی چند از دانشجویان ، معتقد به «توهین ریاست مجلس به کل بسیج» شویم و در مقام محاجه و جدل، استدلال کنیم که: «آقای لاریجانی ! این همان بسیج هست که امام(ره) آن را ایجاد کرد. این همان بسیجی است که رهبری در وصف آن یک مثنوی هفتاد منی توصیفات فرموده اند.»
طبیعی است که استدلال ریاست محترم مجلس در تعمیم انتقادات بحق دانشجویان نسبت به رفتار سوال برانگیز عده ای از نمایندگان به کلیت مجلس، با کمال احترام، استدلال غیر قابل قبولی بوده و نوعی فرافکنی تلقی میشود.
بسیج دانشجویی آمادگی دارد دراین خصوص با ایشان در یک تریبون دوطرفه – نه تریبونی که در آن به شکل یک طرفه به قاضی بروند! – در هر دانشگاه یا دستگاه رسانه ای دیگر به محاجه منطقی بپردازد.
4. از دیدگاه عموم دانشجویان حاضر در تجمع «رفتار غیراسلامی و غیرولائی» مصداق مشخصی در فرآیند رأی گیری جلسه روز یکشنبه 30/3/89 دارد و علت العمل اعتراضات روز سه شنبه 1/4/89 نیز اتفاقا همین مساله بوده است. ای کاش آقای دکتر لاریجانی به جای اطلاق یک سویه این عبارات به «عزیزان جوان» و نصیحت آنان، «هر گونه رفتار غیراسلامی و غیرولائی» را از هر کسی و در هر مکانی که صادر شود را عملا محکوم بنمایند به گونه ای که دیگر شاهد چنین حرکت ننگینی در هیچ کجایی از جمله در «صحن مقدس مجلس» نباشیم.
که اگر این خواسته محقق شود به یقین همه مطالبات متجمعین روز سه شنبه تحقق یافته و ساعتها در جلوی آفتاب سوزان تابستان نشستن دانشجویان ولائی ثمر داده است.
5. جنبش دانشجویی کشور به عنوان وارثان حماسه سیزده آبان و 16 دی، و فرزندان پیشرو مقام معظم رهبری بر رسالت تاریخی خود بر نظارت تیزبینانه و بی محافظه کارانه نسبت به همه دستگاههای کشور تاکید میکند و این را مطالبه جدی رهبری در دیدار 31/2/86 از خود میداند که فرمودند: «بسیج یعنى آن عنصر دلسوزى که کشور را متعلق به خود و آینده را وابستهى به تلاش خود مىداند؛ نگران است،چون صاحبخانه است. اگر در خانه یک شیشه بشکند، ممکن است مهمانها و تماشاکنها خیلى اهمیتى ندهند، اما براى صاحبخانه فرق نمىکند که شیشهى کدام اتاق بوده و نگران مىشود؛ صاحبخانه است دیگر. این نگرانى را من در شما مجموعهى جوان بسیجى، قدر مىدانم.»
دانشجویان بسیجی به عنوان افسران میدان جنگ نرم ، در این راه، خواب راحت را بر «شیشه شکنان در هر گوشه کشور» حرام خواهد کرد. این عهد ما با امام و شهیدان و رهبرمان جاودانی است. هر کس مرد این قافله نیست خود را از عنوان بسیج و نمادهای آن دور سازد!
6. از منظر بسیج دانشجویی، مجلس شورای اسلامی، عصاره فضائل ملت است و جایگاه «در رأس امور» را برای همیشه تاریخ خواهد داشت و دقیقا به همین خاطر، نمایندگان آن بایستی همواره در حد و اندازه این «عصاره فضائل» ظاهر شوند.
رفتار انقلابی برخی از نمایندگان ادوار مختلف مجلس در طرد عدهای فریب خورده و کسوت دزد، از صحن مقدس مجلس از این منظر ارزشمند قابل توجه است. لذا همانگونه که اقدام دلیرانه و غیورانه برخی از نمایندگان محترم مجلس هشتم در رد اعتبار برخی متهمین پروندههای اخلاقی را نه تنها به مفهوم توهین به مجلس نمی دانیم بلکه تلاش آنان را درراستای حفظ شأن واقعی مجلس قابل قدردانی نیز می دانیم.
در این مسیر پر فراز و نشیب تاریخی، برخی تصمیمات غلط و غیرملی نمایندگان مجلس ششم، در عین منفور بودن از جانب ملت، هیچ خللی به جایگاه مجلس وارد نمیکند و خلط متعمدانه «جایگاه نماینده و مجلس» خبطی آشکار و سفسطهای کاملا واضح است.
از این رو بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران ضمن تاکید بر حفظ جایگاه والای مجلس شورای اسلامی، برخی «متولیان» آن را به حفظ حرمت این «امامزاده» فرا میخواند.
7. قصور غیرقابل توجیه صداوسیما در عدم انعکاس حجم عظیم اعتراضات مردمی-دانشجویی اخیر نسبت به مصوبه سئوال برانگیز مجلس شورای اسلامی، بار دیگر دشمنان تاریخی این آب و خاک را به طمع خام افکنده بود که بتوانند بزعم باطل خویش از آتش تفرقه درون خانوادگی کاسه داغی برچینند. و در خلا خبری رخ داده به سوء استفاده از جریان سالم اعتراضات پاک دانشجویی اخیر برآیند. بسیج دانشجویی ضمن یادآوری چندین باره نتایج آب در هاون کوفتن دشمنان دین و ملت- این منافقین معلوم الحال- این مباحث اخیر را مقتضای طبیعی یک جامعه پویا و مردمسالار دانسته بر خانوادگی بودن این اختلاف سلیقه ها تاکید می کند .
8. همه اقدامات رسمی و قانونی صورت گرفته توسط جنبش دانشجویی پس از مصوبه سوال برانگیز یکشنبه مورخ 30/3/89 به دنبال حفظ و حراست از شأن مجلس بوده و این جنبش اصیل، مصادره مجلس و جایگاه آن به نفع «تنها مدیر بینظارت دانشگاهی در کشور» را هرگز تحمل نمیکند. و در این خصوص توجه رئیس محترم مجلس را به این نکته جلب میکند که «بسیج دانشجویی» به عنوان «یک تشکل دو بعدی» و «یادگار ارزنده امام راحل عظیم الشان» برای صیانت از آن جایگاه ارزشمند نهایت تلاش خود را به کار میبندد. اتفاقا و دقیقا درهمین راستا بسیج دانشجویی دانشگاههای تهران از این منظر موارد ذیل را قابل ذکر میداند.
الف) نحوه حضور آقای دکتر جاسبی به عنوان فقط یک رئیس دانشگاه و نوع تعامل وی با برخی نمایندگان را در حد و اندازه مجلس نمیدانیم و معتقدیم تمرکز قدرت بی نظارت در دستان ایشان نیازمند طی فرآیندی قانونی است لذا نمایندگان محترم میبایست – و شأنشان نیز ایجاد میکند که – با وضع قوانین مصرح در مجلس، سازوکار امورات بسیار جزئی نظیر انتقال یک دانشجو از واحدی به واحد دیگر، تخفیف شهریه، تعیین رؤسای واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی و نیز نظارت بر درآمدها و... را مشخص کرده و اجرای قانونمند آن را از رئیس دانشگاه از موضع قدرت و عزت مطالبه کنند.
در این صورت نیازی به پیگیری حضوری بسیاری از امورات مراجعین و موکلین خودشان در خصوص دانشگاه در محضر آقای جاسبی با آن وضع خاص نخواهد بود.
ب) طرح مطروحه در جلسه یکشنبه مورخه 30/3/89 به اصرار برادر خانم جناب آقای جاسبی بدون طی تشریفات قانونی و بدون طرح در کمیسیون مربوطه، حتی منجر به استعفای دسته جمعی یازده نفره اعضای کمیسیون آموزش عالی مجلس شده است! آیا فکر نمیکنید این همه هزینه کردن از وقت و اعتبار ذی قیمت مجلس، صرفا برای تداوم مدیریت «یک نفر» و خارج کردن ایشان از حوزه تیغ تیز نظارتی نهاد عالی مجلس شورای اسلامی به شأن «رأس امور بودن مجلس» لطمه میزند؟
ج) حکم به وقف دانشگاه آزاد به مفهوم حکم به تعطیلی نظارت مجلس – به عنوان عالی ترین نهاد نظارتی – بر بزرگترین موسسه و بنگاه آموزشی کشور از (حیث تعداد دانشجو) است.
برای اینکه این اقدام به مفهوم ناتوانی مجلس ازنظارت بر این دانشگاه قلمداد نشود جای داشت که کمیسیون آموزش عالی مجلس از نمایندگان اصیل جنبش دانشجویی یعنی تشکل های رسمی و اتحادیه های دانشجویی کشور، جهت استماع نظراتشان بهره میبرد و این فرآیند در بستری کاملا شفاف و قانونی و به دور از شتاب سیاسی شکل میگرفت.
اما چه میشود کرد که عجله برخی ضربه زنندگان به شأن مجلس چنان زیاد بود که حتی از اخذ نظرات نمایندگان محترم عضو کمیسیون مرتبط- یعنی کمیسیون آموزش عالی مجلس- نیز دریغ شده است چه برسد به نظرات مدنی ترین سازوکار افکار عمومی دانشجویی در قالب تشکل های رسمی دانشجویی ایران اسلامی!
در پایان بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران، اظهارات احساساتی و دور از انتظار برادر بزرگوارمان جناب آقای کاظم دلخوش را محکوم کرده و از ریاست محترم مجلس شورای اسلامی رسما جهت حضور در هر جمع دانشگاهی که صلاح بدانند برای استماع نظرات دانشجویان ولایتمدار ایران اسلامی درخصوص این اقدام مجلس دعوت به عمل میآورد. ما کل مجلس هشتم را با این مصوبه نمی شناسیم ولی تصویب این مصوبه را به عنوان نقطه ابهامی بر کارنامه درخشان آن می بینیم که امیدواریم با درایت قاطبه نمایندگان پاکدست آن این نقطه تاریک از تاریخچه آن حذف و اصلاح گردد.
انصاف و تقوای اسلامی ایجاب میکرد که از اهانت های آن نماینده محترم که از شعار «وکیل جاسبی خوانده شدن عده ای» بر آشفته بود توسط ریاست مجلس جلوگیری می شد و یا حداقل به سایر نمایندگان شجاع و انقلابی برای دفاع از «شأن و جایگاه والای بسیج» فرصت تخصیص می یافت. از اینکه در مجلس شورای اسلامی به واسطه سوء تدبیر برخی «لجوجان دریدهگو» به ساحت بسیج و بسیجیان توهین گردد به مقام معظم رهبری و ملت شریف ایران عرض تسلیت مینمائیم.
اگر چه پاسخ انقلابی و در خور ملت ولائی ایران اسلامی به چنین رفتار غلطی کاملا قابل پیش بینی است اما توجه همگان را به درک این حقیقت فرا میخوانیم که «مفسدان قانون دان قانونگریز» بسیار مایلند که بحث اصلی را به حاشیه ببرند و صحنه اعتراضات به حق دانشجویی به «مدیریت بی نظارت» در دانشگاهی خاص را به سمت انحرافی «تقابل مجلس با دانشجویان» سوق دهند.
شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران.
جهاد دری از درهای بهشت است که خداوند آن را بر روی اولیای خاص خود گشوده است .
تحول در جبهه جنگ به نفع ایران و بازتاب خارجی آن:
رژیم عراق که با محاسبات انجام شده سعی در رسیدن به تهران در مدت کوتاه را داشت در ابتدا پیشروی هایی داشت و شهر خرمشهر نیز در آبان ماه 1359 به تصرف آنها در آمد. ولی وضعیت جنگ و پیشروی آنها آنگونه که می پنداشتند پیش نرفت. رادیو بی بی سی، به دنبال آزاد سازی کامل منطقه عملیاتی فتح المبین، چنین گفته که این عملیات را پیروزی بزرگ ایران و سرانجام آن، سقوط رژیم صدام حسین را باید زنگ خطری برای بسیاری از کشورهای منطقه تلقی کرد. نگرانی نسبت به تاثیرات ناشی از پیروزیهای روبه گسترش ایران در منطقه به ویژه در صورت سقوط رژیم صدام و تاثیرات فزاینده آن بر تهدید منافع آمریکا و غرب، باعث شد که تدابیری برای کمک به این کشور اتخاذ شود که از جمله، اعزام نیرو از مصر و اردن برای یاری رساندن به صدام، تلاش برای بازگرداندن مصر به جهان عرب، ایجاد تشکل عربی در حمایت از صدام.
ابوغزاله، وزیر دفاع دفاع مصر، از آمریکا درخواست کرد تا برای خنثی کردن نتایج احتمالی پیروزیهای اخیر ایران در جبهه جنگ با عراق، اقدامات لازم را به عمل آورد. حبیب شطی، دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی می گفت:« اوضاع خاورمیانه به مرحله بسیار جدی و خطرناکی رسیده است.»
ماهیت صلح طلبی اجباری عراق و حامیان آن:
تلاشهای صلح، در مدت زمانیکه نیروهای اشغالگر در بخشی از مناطق مرزی ایران بودند، به گونه ای می شد که جز تسلیم و نادیده گرفتن حقوق حقه ایران، نتیجه دیگری به دنبال نداشت. حداقل خواسته ایران «تقدم عقب نشینی بر آتش بس» بود، لیکن در پیشنهادات صلح مطرح شده پیرامون جنگ تحمیلی «آتش بس بر عقب نشینی» تقدم داشت. لذا پذیرش صلح با توجه به شرایط منطقه ایی و بین المللی و اهداف متجاوز به معنی فرصت دادن به وی جهت تجهیز مجدد و یا باج خواهی است. بر این اساس بود که شهیدرجایی،رئیس جمهور موقت اظهار داشت: «ما سرنوشت جنگ را در میدان جنگ تعیین خواهیم کرد.»
به دنبال فتح خرمشهر و پیدایش دورنمای شرایط جدید و احتمال سقوط صدام، روزنامه نیویورک تایمز به نقل از مقامات وزارت خارجه آمریکا می نویسد: «ایالات متحده از کشورهای اسلامی خواسته که ایران را برای رسیدن به توافق با بغداد، تحت فشار بگذارند. »
در خواست عقب نشینی بدون قید و شرط و رفع اشغال خاک ایران و بعد برقراری آتش بس،کمترین و طبیعی ترین حق کشوری است که در شرایط نامساعد،مورد تجاوز واقع شده است و تعیین متجاوز و پرداخت غرامت، لازمه برقراری ثبات در منطقه بوده، که حامیان عراق از پذیرش شرایط ایران طفره رفتند و فقط می حواستند با تحمیل صلح به ایران، آنچه را که عراق نتوانست در میدان نبرد کسب کند در پشت میز مذاکره بدست آورد.
راه حل های انتخابی پیش روی ایران در مورد جنگ پس از فتح خرمشهر:
1)ایران با پذیرش آتش بس وارد مذاکرات می شد بدون آنکه کنترلی بر روند آن داشته باشد،این روش بر اساس ضرورت خاتمه جنگ تحت در وضعیتی می توانست انتخاب شود. اما انتخاب این راه به معنای حل و فصل جنگ به سود ایران باشد جای ابهام دارد.
2)ترک مخاصمه بدن اتمام جنگ، بدین معنا که ایران راه اول را نمی پذیرفت،درعین حال از ورود به خاک عراق خودداری و در مرزهای خود مستقر می شد.این راه با توجه به اینکه عراق نفت شهر را در اختیار داشت و در ارتفاعات مسلط به منطقه مستقر بودند،همچنین فرصتی برای تجدیدقوا بود،چه معنایی داشت؟ضمن اینکه از نظر حقوقی هیچ گونه آتش بسی میان دو طرف برقرار نشده بود، بهانه مناسبی برای از سرگیری مجدد تجاوزات عراق بود.
3)تنبیه متجاوز با هدف تامین صلح شرافتمندانه راهی بود که ایران انتخاب کرد و امام (ره) براین نظر بودند که «امروز که ما قدرت داریم،اگر مجرم را رها کنیم،این به معنای آتش بس و صلح نیست.»«ضمن اینکه منطق حکم می کند دشمن عقب رانده شده را باید به نحوی مجازات کرد که برای سالهای سال خیال تهاجم مجدد را از سر بیرون کند. »
«استراتژی رفع فتنه» ایران پس از فتح خرمشهر:
پس از فتح خرمشهر تقریبا مرحله اول جنگ یعنی دفع تجاوز را طی کرده و وارد مرحله دوم شدیم،هدف دوم استراتژیک ما این است که حکومت متجاوز را تنبیه کنیم.رفع فتنه به این معنی که ما با وجود آن نظام متجاوز هرگز احساس امنیت نمی کنیم. دکتر محمدجواد لاریجانی در مورد اینکه ایران «ادامه دهنده جنگ» بوده معتقد است که ایده ادامه دهنده جنگ،از جمله معالطه هایی است که توسط عراق در صحنه بین المللی عًلًم شده است. ماده 51 منشور ملل متحد در مورد دفاع از حقوق است و طبق آن، هنگامی که کشوری مورد حمله قرار می گیرد و یا امنیت کسی تهدید می شود،این کشور برای دفاع از خود مجوز هرگونه عمل نظامی را دارد.بدین ترتیب،هنگامی که صدام به کشور ما تجاوز کرد،ما اختیار هرگونه کاری را برای دفاع از خود داشته ایم،لذا این دفاع ادامه جنگ نامیده نمی شود.
دلایل خاص نظامی و استراتژیک برای عدم پذیرش پیشنهادهای آتش بس پس از فتح خرمشهر:
در آن زمان هیچ گونه پیشنهاد صلحی ارائه نشد و پیشنهادها در حد آتش بس بود ولی برای عدم پذیرش آتش بس نیز وضعیت ذیل حاکم بود: الف)ارتفاعات آق داغ، قلاویزان، میمک، مهریز و...در اختیار عراق بود و بر شهرهای قصرشیرین و مهران و دشت میمک تسلط داشتند و نفت شهر نیز در اختیار عراق بود،لذا توازن نظامی همچنان به نفع عراق بود. ب)به علت آنکه عقبه اصلی ارتش عراق آسیب اندکی دیده بود،لذا امکان تجاوز عراق همچنان پابرجا بود. ج)در آن وضعیت فاصله عراق با شهرهای اصلی ایران در جنوب 500 تا700 متر بود ولی فاصله نیروهای ایران از شهر اصلی عراق در این منطقه17 کیلومتر بود،لذا با توجه به برتری عراق و امکان تجاوز منتفی نشده بود لذا برتری عراق همچنان وجود داشت. ه)چون پیشنهادهای ارائه شده،در حد آتش بس و مذاکره بود و باتوجه به پشتیبانی بین المللی از عراق هیچگاه نمی توانست شرایط ایران برای یک صلح شرافتمندانه را تحقق بخشد. و)درحالی که نیروهای ایران در دور پیروزی بودند آیا توقف جنگ در اوج قدرت و فرصت دادن مجدد به عراق،نمی توانست مورد شماتت قرار گیرد.با این استدلال که شما که توان کافی برای رفع کامل تجاوز و باز پس گیری حقوق خود را داشتید،چرا در بهترین موقعیت نظامی،از تعقیب دشمن دست کشیدید.
دلایل حقوقی و تجربه تاریخی ایران جهت ادامه دفاع مشروع:
الف)از آنجا که هنوز قسمتهایی از سرزمین ایران در اشغال نیروهای عراق و آثارتجاوز محو نگردیده،بنابراین ایران این حق ذاتی و طبیعی را دارد که متجاوزان را از خانه خود بیرون براند. ب)عدم اطمینان به رژیم عراق ج)ضرورت مقابله با جنایتکار
سازمانهای بین المللی و جنگ عراق علیه ایران (عدم انجام مسئولیت آنها موجب ادامه جنگ):
وظایف شورای امنیت سازمان ملل به موجب فصول 6 و 7 منشور می بایست به موجب ماده 39،متجاوز را شناسایی و اقداماتی در جهت دفع تجاوز اتخاذ می کرد.شورای امنیت به وظایف خود در قبال شناسایی متجاوز اقدام ننموده و غیرمسئولانه با قضیه برخورد کرده است.بنابراین،اقدام ایران در ادامه دفاع مشروع کاملاً با شرایط مندرج در ماده 51 منشور مطابقت داشته، زیرا نخست مورد تجاوز مسلحانه واقع شده و دوم شورای امنیت اقدامی در جهت دفع تجاوز نکرده بود. باید افزود که برابر مقررات موضوعه حقوق بین الملل و نظریه علمای حقوق بین الملل، هیچ محدویتی برای دولتی که از خود دفاع می کند نخواهد بود. متاسفانه بررسی سازمانهای مللی در خصوص جنگ تحمیلی نشان می دهد که گرچه برای پایان دادن به جنگ تحمیلی عراق علیه ایران تلاشهایی به عمل آوردنده اند، لیکن این اقدامات به علت ملاحظات سیاسی و انفعالی و بی عملی نسبت به وقوع تجاوز و عدم برخوردقاطعانه با متجاوز، عملاً بی نتیجه بوده؛شاید جدی ترین بخش این تلاشها و ظاهراً مثبت ترین آنها، درخواست آتش بس از طرفین درگیر جنگ بوده است. این درخواست در زمانی انجام شد که نیروهای متجاوز عراق در خاک ایران بودند و این نوعی تثبیت و تایید تجاوز در خاک ایران و به تعبیر دیگر،طرفداری غیرمستقیم از اقدام متجاوزان بوده است.
مجامع بین الملل با موضع گیری های خود نشان دادند که خواستار صلح،بدون توجه به اجرای عدالت هستند، اگرچه صلح هدف مقدسی است اما هدفی که بی تردید برصلح تقدم دارد، استقرار عدالت است.
چند روز دیگر مانده به آزادسازی خرمشهر، فتح خرمشهر، روز پیروزی...
یادمان باشه که ما هر چه داریم از شهدا داریم.
با تو هستم ای جوان که همهش میگی آزادی میدونی آزادی یعنی چه؟
کاش زمان جنگ بودیم آن زمان می دیدیم شاید حالا آزادی بهتر می فهمیدیم. اگه الان آزادیم به خاطر خون شهدایی امثال شهید جهان آراهاست.
بیایم بهتر نگاه کنیم با چشم لاله های قرمز به آزادی نگاه کنیم اون وقت که معنی آزادی درست می فهمیم
خدایی در خلوت خودمون کسی هم که راه نداره کمی فکر کنیم، آزادی یعنی چه؟ به چی میگن آزادی، چطور میشه که ما آزاد میشیم؟
اونای الان دم از آزادی می زنن آزادی در چی می بینن.....
برگزاری اجرای کنسرت ندا آقا سلطان در آلمان توسط رهبر سابق ارکستر سمفونیک تهران آقای نادر مشایخی واقعا تاسف آور است.
مشایخی گفته است که این اپرا بر اساس داستانی از "نظامی" تنظیم شده و تیتر آن باید یاد آور ندا آقا سلطان باشد (!) که در جریان تظاهرات اعتراضی پس از انتخابات ریاست جمهوری، به طرز مشکوکی کشته شد.
نادر مشایخی موسیقیدان و رهبر ارکستر و فرزند جمشید مشایخی از بازیگران قدیمی و متعهد تئاتر و سینمای کشور است. وی در تابستان 1384 ، با حکم ارشاد رهبر ارکستر سمفونیک تهران شد.
وی که توسط انجمن موسیقی ایران به رهبری این ارکستر انتخاب شده بود در سال 1386 برکنار شد و به ساماندهی ارکستر مجلسی پرداخت .
